De jaren zeventig herbeleven
De Bee Gees gaan weer optreden. Zes jaar na de dood van hun geliefde broer Maurice Gibb, zijn Robin en Barry er weer klaar voor om op te treden voor een groot publiek, zo laten zij weten aan de Britse radiozender BBC.

Zaterdag 4 mei 1985.

Morgen is het bevrijdingsdag en omdat het dit jaar 40 jaar geleden is en omdat het morgen zondag is geloof ik, wordt onze klas samen met een hele hoop andere klassen, van een paar andere scholen in het dorp verwacht op het plein voor het gemeentehuis, als troost zijn we maandag vrij. Ik begreep er eerst niks van, bevrijdingsdag, dodenherdenking en ander gedoe. Ik begreep ook niks van een bevrijdingsdag op zondagochtend in de aanloop naar maandag, een vrijdagmiddag had ik meer logisch gevonden. Voor mij is elke vrijdag als een bevrijdingsdag. De zondag en de maandag haat ik daarentegen. Maar goed, het houdt ons van de vervelende sommetjes en de gymles weg. Al twee weken lang staat alles bij ons op school in het teken van het bevrijdingsfeest.

Alles is tot in de puntjes met ons doorgenomen, we krijgen instructies over de bevrijdingsoptocht en we moeten één of ander volkslied uit ons hoofd leren. Speciaal om deze reden is de hoofdmeester ingezet, een klein mannetje met een witte baard die in de aula van het schoolgebouw in het midden van een kring kinderen staat en als de meester van de 6de klas de plaat opzet, als een dirigent gaat staan zwaaien met z'n stokje. Het is eigenlijk best een aandoenlijk gezicht hoe zo'n veel te oude man met Mengelberg-pretenties voor een groep kinderen staat te zwaaien en te doen met z'n stokje terwijl die kinderen niks begrijpen van al dat gezwier en gezwaai en gewoon meezingen met hoe het op de plaat gezongen wordt, keurig met een stenciltje in hun hand waar de tekst integraal op te lezen is. Als het Wilhelmus erin gestampt is dan moet het volkslied van de provincie er nog in en dat van het dorp. Die van de provincie is een probleem want dat is in een dialect, de helft van de leerlingen spreekt geen dialect meer thuis, de andere helft is achterlijk dus het instampen lukt bij hen niet. Na een half uur wordt die poging opgegeven.

Economisch gezien waren de jaren 50 bijzondere jaren. Sterk groeiende werkgelegenheid en hoge toekomstverwachtingen. De welvaart nam zienderogen toe. Vadertje Drees beheerste het politieke klimaat. Het gezag van de overheid en de kerkgenootschap waren bepalend voor het leefklimaat in ons land. Burgelijkheid en een benepen moraal.

 Ik heb de jaren 50 uiteraard niet meegemaakt en vroeger dacht ik altijd dat het een saaie tijd moest zijn geweest, maar dat valt te bezien. Het was de tijd dat bijv. de beatniks en nozems opkwamen, de mentaliteit van “Rebel without a cause” werd gepoogd te evenaren door veel ‘macho’s’ van die tijd en de meiden werden wat brutaler. De muziek liet zien dat er veranderingen op komst waren. De eerste beelden van rock ‘n roll werden zichtbaar doordat men ook hier in ons land de jive begon te dansen. Het keurige werd ingeruild voor een wilde dans, men liet zich gaan.

Sexsymbolen te over. Wie spaarde in die tijd nu geen filmplaatjes (Marilyn Monroe, Grace Kelly, Natalie Wood enz.) of foto’s van een heupwiegende Elvis (2e helft van de jaren 50). De jongens in strakke broeken en de meisjes in petticoats. De rock’n roll liefhebbers in jeans en blouse en een flinke vetkuif. Er werd m.i. flink gefeest en met name in de grote steden onstonden de eerste bandjes.

De levenswijze van de jeugd van de jaren 50 onderscheidde zich van de volwassenen, die op hun beurt zich zorgelijk afvroegen wat zij in hemelsnaam verkeerd hadden gedaan. Het keurige nette en vrome verdween en maakte plaats voor progressiviteit.